Fraudebestrijding: stand van zaken 2004

• Conclusies
• Aanbevelingen
• Reacties bewindspersonen

De Algemene Rekenkamer heeft onderzoek gedaan naar fraudebestrijding als vervolg op het rapport Opsporing en vervolging van fraude uit 2000.

Het onderzoek richt zich op fiscale fraude, fraude op het terrein van de sociale zekerheid en horizontale fraude (dat is fraude waarbij niet de overheid, maar bedrijven of particulieren het slachtoffer zijn).

Conclusies

De regie en coördinatie van de fraudebestrijding zijn de laatste jaren verbeterd.

De ministers kunnen met de hen beschikbare informatie geen goed antwoord geven op de vraag wat de resultaten van de fraudebestrijding zijn en of die resultaten verbeteren. De kans dat gepleegde fraude ook wordt geconstateerd (de pakkans) verschilt tussen de diverse terreinen, maar ligt meestal niet hoog, variërend van minder dan 1% (zwart werken naast een uitkering) tot 95% (witte fraude). De kans dat geconstateerde fraude ook wordt bestraft (de strafkans) varieert van 65% tot 87%.

Aanbevelingen

De betrokken bewindspersonen zouden de aansturing van fraudebestrijding op hun terreinen moeten verbeteren, onder andere door de onderlinge samenwerking te versterken en een beter gebruik te maken van informatie over de aard, omvang en pakkans van fraude en over recidive. De bestrijding van door werkgevers gepleegde premiefraude zou meer prioriteit moeten krijgen.

Reacties bewindspersonen

Zij geven in hun reacties aan dat maatregelen nodig zijn om de effectiviteit van fraudebestrijding te verhogen, maar noemen naar de mening van de Algemene Rekenkamer onvoldoende concrete voornemens om pakkansen te verhogen en afdoeningsresultaten te verbeteren.